Mathijs heuvel

Geboren in 1990, opgegroeid in Zeddam, een klein dorp tussen bos en veld in het oosten van het land. Een dorp dat hij zodra de allereerste mogelijkheid zich voordeed verruilde voor een kamer in Nijmegen, waar hij niet veel later kwam te studeren. Schrijven deed hij al jaren, maar in het rumoerige centrum van de grote stad, eindelijk geanonimiseerd, werd het dagelijkse kost. Korte verhalen, poëzie, en een hoogmoedige poging tot het schrijven van een eerste echte roman.

Deze zou echter nog meer dan tien jaar op zich laten wachten.

De studie liep vast. Een burn-out werd gevolgd door een voortslepende depressie. Een late autismediagnose verklaarde een hoop, maar maakte het daarmee niet makkelijker. Hij moest zijn post in Nijmegen verlaten en terugkeren naar het ouderlijk huis.

Het vuur stond laag, maar was niet volledig gedoofd. Woonruimte in Arnhem en een baan bij de bibliotheek gaven hem de stabiliteit en structuur om het schrijven nog eens te proberen. Het autofictionele Geen toekomst alstublieft is hiervan het resultaat.

Inmiddels woont Mathijs met zijn vrouw en zoontje in Wageningen. Een tweede roman is onderweg.